Video dell’Associazione

Archivio

Traduttore Lingue




Langtolang Dictionary

Calendario

agosto: 2017
L M M G V S D
« Lug    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Contatti Skype

Skype Me!
Skype Me!
Chat with me
View my profile
Send me a file

My Aegina

Μόλις 30 λεπτά με το λεωφορείο από το λιμάνι της Αίγινας βρίσκεται το πιο τουριστικό μέρος του νησιού, η Αγιά Μαρίνα. Σε παλαιότερες εποχές ήταν παράρτημα του κοντινού χωριού Μέσσαγρος και πήρε το όνομα του από το εκκλησάκι της Άγιας Μαρίνας. Αυτό είναι το πιο γόνιμο κομμάτι του νησιού. Γι αυτό καλύπτεται με ελαιώνες, αμπελώνες και έλατα.

[nggallery id=7]

Μόλις 30 λεπτά με το λεωφορείο από το λιμάνι της Αίγινας βρίσκεται το πιο τουριστικό μέρος του νησιού, η Αγιά Μαρίνα. Σε παλαιότερες εποχές ήταν παράρτημα του κοντινού χωριού Μέσσαγρος και πήρε το όνομα του από το εκκλησάκι της Άγιας Μαρίνας. Αυτό είναι το πιο γόνιμο κομμάτι του νησιού. Γι αυτό καλύπτεται με ελαιώνες, αμπελώνες και έλατα. Η Αγία Μαρίνα δεν είναι πλέον ένα ήσυχο τουριστικό μέρος. Είναι γεμάτο ξενοδοχεία, δωμάτια, μαγαζιά, ταβέρνες, ότι χρειάζεστε για χαρούμενες διακοπές αν δε σας αρέσουν τα ήσυχα μέρη. Οι τουρίστες έρχονται εδώ για την μεγάλη αμμώδη παραλία αν και κάποιοι προτιμούν να επισκεφτούν τον κοντινό ναό της Αφαίας. Τρία χιλιόμετρα μακριά από την Αγία Μαρίνα στην κορυφή ενός λόφου περιτριγυρισμένου από δάσος, βρίσκεται ο δωρικός ναός της Αφαίας της παλαιότερης θεάς της Αίγινας που αντικαταστάθηκε από την Αθηνά μετά τη νίκη της Αθήνας. Ο ναός είναι χτισμένος σε παραδοσιακό στυλ και είναι διάσημος ως ο μοναδικός υπάρχων ναός Ελληνικής τεχνοτροπίας ,με ένα δεύτερο τόξο μικρών υπερυψωμένων κολώνων στο εσωτερικό του ιερού. Ο ναός χρονολογείται στα 490 π.Χ. και χτίσθηκε προς τιμή της νίκης στη Σαλαμίνα. Πάντως υπάρχουν και παλαιότερα ερείπια ναών( ο πρώτος ναός χτίστηκε το 570 π.Χ και καταστράφηκε 60 χρόνια αργότερα). Ο ναός σχημάτιζε ένα τρίγωνο θρησκευτικής σημασίας με το Σούνιο και την Ακρόπολη και είναι ένα από τα πιο όμορφα παραδείγματα στην Ελλάδα. Οι παραστάσεις με σκηνές από τον Τρωικό πόλεμο φυλάσσονται σε Γερμανικό μουσείο αφού κλάπηκαν το 1811 και πουλήθηκαν στο βασιλιά Βαβιέρα. Αν ενδιαφέρεστε, τα υπόλοιπα ευρήματα βρίσκονται στο κοντινό Αρχαιολογικό Μουσείο. 

Όρμος και λιμάνι κάτω από το ναό της Αφαίας. Στην νότια πλευρά του όρμου είναι χτισμένο το εκκλησάκι της Άγιας Μαρίνας, φαίνεται πολύ παλαιό, αφού αυτό έδωσε το όνομα στον όρμο και στην περιοχή. Την ονομασία αναφέρει ο Girard στα 1673. Υπάρχει ακόμα σε πολλά παλιά συμβόλαια. Στα 1829 ο Boblaye βρήκε την περιοχή καλλιεργημένη, αλλά ακατοίκητη. Μόνο δυο εγκαταλελειμμένα σπίτια υπήρχαν. Διέκρινε και κάποια ίχνη αρχαίων εγκαταστάσεων. Σίγουρα γράφει η περιοχή αυτή που είναι κοντά στον ναό και έχει δυνατότητα τόσο άμεσης συγκοινωνίας με την Αττική θα είχε μεγάλη σημασία για τους αρχαίους Αιγινήτες.
Ως τα μέσα του αιώνα μας υπήρχαν στην Αγια Μαρίνα περιβόλια και δυο σπίτια, λίγα μαγαζιά στην παράλια και μια παλιά αποβάθρα. Μεταπολεμικά ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος προς τον ναό επεκτάθηκε ως την παραλία και η περιοχή που είναι πευκόφυτη και έχει ωραία παραλία για μπάνιο, πήρε έντονο τουριστικό χαρακτήρα. Χτίστηκε πυκνά χωρίς σχέδιο και χωρίς ρυθμό. Τους θερινούς μήνες ο πληθυσμός αυξάνεται πολύ. Υπάρχουν πολλά ξενοδοχεία, εστιατόρια και δωμάτια. Έχει τακτική συγκοινωνία με την πόλη και τον Πειραιά. 

 

Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ Ο Ιωάννης Καποδίστριας, που είχε Κερκυραϊκή καταγωγή και ήταν υπουργός Εξωτερικών του Τσάρου της Ρωσίας Αλεξάνδρου, έφτασε κι’ εγκαταστάθηκε στην Αίγινα τον Ιανουάριο του 1828, πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας.

Τότε ιδρύθηκαν στην Αίγινα το Κυβερνείο, το Ορφανοτροφείο όπου σε αυτό το κτίριο βρήκαν στέγη, τροφή και εκπαίδευση περίπου 500 ορφανά του πολέμου. Στον ίδιο χώρο στεγάστηκαν κατά καιρούς το Εθνικό Μουσείο, η Εθνική Βιβλιοθήκη, το Ωδείο και μεταγενέστερα η Σχολή Ευελπίδων. Ιδρύθηκαν επίσης το Νομισματοκοπείο όπου κόπηκε το πρώτο νόμισμα της Ελλάδος ο Φοίνικας (Φοίνιξ),δύο σχολεία, το Λοιμοκαθαρτήριο, το Αρχαιολογικό Μουσείο, το Εθνικό Τυπογραφείο και γενικά ό,τι χρειαζόταν για να βοηθηθούν στο έργο τους οι νεοσύστατες τότε εξουσίες του νεαρού κράτους.

Μέσα στο πλαίσιο των συντελουμένων τότε έργων ο Καποδίστριας διεύρυνε και επισκεύασε το παλιό Λιμάνι του νησιού με πέτρες από τα θεμέλια του Ναού της Κολόνας. Τότε έκτισε και τον πρώτο Φάρο στην είσοδο του λιμανιού, γνωστό σαν ‘‘Μπούρτζι’’. Αυτή την εποχή άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους και τα πρώτα καφενεία, τα δύο πρωτοεμφανιζόμενα ξενοδοχεία και τα πρώτα δικαστήρια. Ιδρύονται οι πρώτοι αγροτικοί πειραματικοί σταθμοί και για πρώτη φορά στην Ελλάδα καλλιεργήθηκε η ντομάτα και η πατάτα, μ’ ένα γνωστό τέχνασμα του Καποδίστρια με το οποίο κάμφθηκε η δυσπιστία των κατοίκων.

Έπειτα, από λίγο καιρό οι Αιγινήτες τον έδιωξαν και πήγε στο Ναύπλιο. Μετά από λίγο χρονικό διάστημα τον δολοφόνησαν στο Ναύπλιο.

Σοφία Μαργαρώνη – Δάφνη Μπαρμπέρη – Ελευθερία Μωραΐτη – Ρεγγίνα Μπουκίκου

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ

Ο Άγιος Νεκτάριος, κατά κόσμον Αναστάσιος Κεφαλάς, γεννήθηκε την 1η Οκτωβρίου 1846 στη Σηλυβρία της Θράκης, όπου έμαθε και τα πρώτα γράμματα. Σε ηλικία 14 ετών, επειδή η οικογένεια του ήταν πολύ φτωχή, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη γενέτειρά του και να πάει στην Κωνσταντινούπολη. Είκοσι χρονών διορίστηκε παιδονόμος στο σχολείο του Μετοχίου του Παναγίου Τάφου στην Κωνσταντινούπολη και δύο χρόνια αργότερα, ανέλαβε υπηρεσία ως δημοδιδάσκαλος στο χωριό Λιθί της Χίου, όπου εργάστηκε με αξιοθαύμαστο ζήλο για την πνευματική προκοπή των κατοίκων του.

Ποθώντας τη μοναχική ζωή και την ιεροσύνη, στις 7 Νοεμβρίου 1875 εκάρη μοναχός με το όνομα Λάζαρος, στη Νέα Μονή Χίου, όπου παρέμεινε ασκούμενος ως δόκιμος τρία χρόνια. Το 1877 ο Μητροπολίτης Χίου Γρηγόριος τον χειροτόνησε διάκονο με το όνομα Νεκτάριος. Το 1882 γράφτηκε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών ,από

Την οποία αποφοίτησε το 1885, οπότε αναχώρησε για την Αλεξάνδρεια, όπου στις 23 Μαρτίου 1886 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον Πατριάρχη Σωφρόνια στον πατριαρχικό ναό του Αγίου Σάββα. Τον Άυγουστο του ίδιου χρόνου προήχθη σε Αρχιμανδρίτη και ανέλαβε καθήκοντα ιεροκήρυκα και γραμματέα του Πατριαρχείου, ενώ την ίδια μέρα διορίστηκε πατριαρχικός επίτροπος στο Κάιρο. Στις 15 Ιανουαρίου 1889, στον πατριαρχικό ναό του Αγίου Νικολάου στο Κάιρο, ο Άγιος Νεκτάριος χειροτονήθηκε Επίσκοπος Πενταπόλεως από τον Πατριάρχη Σωφρόνιο και τους Αρχιερείς πρώην Κερκύρας Αντώνιος και Σιναίο Πορφύριο. Στις 15 Φεβρουαρίου 1891 ο Άγιος Νεκτάριος , έχοντας βιώσει αφάνταστες κακουχίες, διορίστηκε ιεροκήρυκας Ευβοίας. Στις 19 Αυγούστου 1893 μετατέθηκε στο νομό Φθιώτιδας και Φωκίδας και στις 8 Μαρτίου 1894 ανέλαβε τη διεύθυνση της εκκλησιαστικής Ριζαρείου Σχολής. Το καλοκαίρι του 1898 πήγε στο Άγιο Όρος, με το οποίο συνδέθηκε τόσο πολύ πνευματικά, ώστε να είναι ένας Αγιορείτης μοναχός μέσα στην υπακοή της δίκης του μονής. Το 1908, ο Άγιος Νεκτάριος αποσύρθηκε στην Ιερά Μονή της Αγίας Τριάδας στην Αίγινα, την οποία είχε ιδρύσει το 1904, όταν ήταν ακόμη διευθυντής της εκκλησιαστικής σχολής με την έγκριση του τότε Μητροπολίτη Αθηνών Θεοκλήτου.

Ο Άγιος Νεκτάριος υποφέροντας επί ενάμιση χρόνο τους οδυνηρούς πόνους καρκίνου του προστάτη, αφού προσκύνησε τη Χρυσολεόντισσας, με τις επίμονες παρακλήσεις των αδελφών, μεταφέρθηκε στο Αρεταίειο Νοσοκομείο στην Αθήνα. Μετά από δίμηνη νοσηλεία, στις 8 Νοεμβρίου 1920 παρέδωσε τη μακαρία ψυχή του.

Ελευθερία Μήτση – Κυριάκος Μάρκελλος

ΠΑΛΑΙΑΧΩΡΑ

Έτσι ονομάζεται η περιοχή που αποτελείται από απόκρημνο λόφο κοντά στο Μοναστήρι της Αγίας Τριάδας (Άγιος Νεκτάριος) σπαρμένος με εξωκλήσια και ερείπια της παλιάς πόλης της Παλαιαχώρας. Η τοποθεσία είναι επίσης γνωστή σαν ¨Νησιώτικος Μιστράς¨. Οι αρχαιολόγοι τοποθετούν στην ίδια θέση την Αρχαία πόλη της Αίγινας. Εκεί εγκαταστάθηκαν οι Αιγινήτες περίπου στα 896 μ.Χ. για να αποφύγουν τις επιδρομές των Σαρακηνών κουρσάρων και έμειναν ως το 1800 μ.Χ. Τα σπίτια της Μεσαιωνικής αυτής πόλης έπιαναν όλη την ΝΔ πλαγιά του λόφου και ανέβαιναν αμφιθεατρικά ως την κορυφή. Οι κάτοικοι ασχολούνταν με το εμπόριο και την ναυτιλία και καλλιεργούσαν τα μικρά κτήματα και περιβόλια γύρω από την περιοχή της πόλης. Κατά τη διάρκεια της ζωής της η ΠΑΛΑΙΑΧΩΡΑ δεν κατάφερε πάντα να αποφύγει την καταστροφή. Το 1537 κατελήφθη από τον Βαρβαρόσα και το 1654 από τους Βενετούς. Τον 18ο αιώνα είχε μείνει ένα μισό ερειπωμένο χωριό και μόνο 300-400 σπίτια σύμφωνα με πηγές Ευρωπαίων περιηγητών. Όταν οι κάτοικοι τελικά εγκατέλειψαν την Παλαιαχώρα και κατέβηκαν στην σημερινή πόλη της Αίγινας τα σπίτια ερήμωσαν και σίγα-σίγα κατέρρευσαν. Απέμειναν περίπου 20 εκκλησίες που είχαν οι περισσότερες διακοσμημένες με τοιχογραφίες διαφόρων εποχών από τον 13ο έως τον 18ο αιώνα. Στην κορυφή του λόφου της Παλαιαχώρας είναι χτισμένο και το Κάστρο από τους Βένετους το1654. Τα τείχη του περιέκλειναν 6 δεξαμενές, 60 σπίτια και δύο μεγάλες εκκλησίες ενωμένες, η μία για τους Λατινόρρυθμους και μία για τους Ελληνόρρυθμους καθολικούς.

Εβίτα Μαρά – Σπύρος Μπόγρης